LECTURAS MATEMÁTICAS
para os que non gustan das matemáticas
La recta y el punto, de subtítulo Un romance matemático, de Norton Juster publicado por Fondo de Cultura Económica, é un clásico escrito en 1963... case nada!Como o amor non ten fronteiras, unha liña namorada dun punto moi chulo decide facer de todo para conquistar o corazón deste...e fai marabillas! Para mostra, unha imaxe:
EL TEOREMA DEL LORO
“El teorema del Loro” teata de nos entreter e enriquecer a través dun repaso á historia das matemáticas. Toca temas tan importantes como o coñecido teorema de Tales poñendo como exemplo a súa aplicación ás pirámides exipcias ou a obtención das diferentes curvas cónicas ao cortar un cono con diferentes planos. É curioso o relato da aparición de signos matemáticos que utilizamos habitualmente, como o signo igual, o da suma e resta, as incógnitas ou incluso os números e máis tarde o cero.
Fálanos da importancia dos matemáticos árabes, pais dos polinomios, ecuacións, raíces, e a aparición da trigonometría. Tamén relata a resolución de ecuacións de terceiro grao e a imposibilidade de resolver ecuacións de quinto grado por radicais. Como curiosidades narra a orixen do número imaxinario i e dos números trascendentes π ó e.
Repasa a obra de grandes matemáticos como Pitágoras, do que destaca a obtención da media aritmética, xeométrica e armónica, e por suposto, o seu famoso teorema, do que como consecuencia se fai a distinción entre os números racionais e os irracionais.
Un dos temas centrais é a presentación e explicación de tres problemas da antigüidade: a cadratura do círculo, o duplicado do volume dun cubo, e a trisección dun ángulo.
Desenvolve dúas conxeturas coas que a investigación matemática chega ao seu cume: a conxetura de Fermat e a conxetura de Goldbach.
LEE A JULIO VERNE de SUSANA MATAIX
Cristina é unha moza un un pouco toleirana que vive soa en Madrid aíndaque depende de seus pais. Despois duns meses sen recibir cartos, seu pai decide retala cun criptograma. Só se o resolve volverá a obter aporte económico. Para iso, tivo que ler libros de Jules Verne e fíxoo coa axuda de Beatriz, unha amiga. Neste proceso, empezou a sentir curiosidade pola criptografía e as matemáticas.
No seu segundo reto coñeceu a Alejandro e este proporciónalle a axuda para resolver o enigma sobre o número e, gracias ao cal empezaron a sentir una atracción entre eles.
No terceiro reto descobre a clave RSA e as relacións entre os números primos gracias a un matemático amigo de Alejandro, así encontra a súa gran paixón polas matemáticas.
Sobre as matemáticas da novela:
A peza clave na novela é a criptografía. A criptografía é a arte de escribir con clave secreta ou dun modo enigmático. No desenvolvemento das técnicas de cifrado que se analizan neste libro aparecen referencias a certos conceptos matemáticos.
http://innovacioneducativa.upm.es/pensamientomatematico
Título: La soledad de los números primos
Editorial SALAMANDRA (2009)
288 páxinas
PVP: 16 €
ARGUMENTO
Esta é a historia de Mattia e Alice, dous seres únicos, marcados desde a infancia por unha traxedia. Alice por un accidente de esquí que a deixará coxa de por vida. Mattia por abandoar á súa irmá xemelga. Alice non come, é anoréxica. Mattia autolesiónase.Mattia,un genio matemático. Alice,sen unha vocación definida.
Seres diferentes, moi diferentes a todos os que os rodean e iso só pode determinar unha cousa; que sexan rexeitados polos demais e que eles mesmos rexeiten o mundo que os rodea:«Pasaron os anos do instituto como de puntillas, rexeitando el o mundo, sentíndose ela rexeitada polo mundo, o que a fin de contas terminou por parecerlles o mesmo. (Páxina 111)
Cristina é unha moza un un pouco toleirana que vive soa en Madrid aíndaque depende de seus pais. Despois duns meses sen recibir cartos, seu pai decide retala cun criptograma. Só se o resolve volverá a obter aporte económico. Para iso, tivo que ler libros de Jules Verne e fíxoo coa axuda de Beatriz, unha amiga. Neste proceso, empezou a sentir curiosidade pola criptografía e as matemáticas.
Patrick Modiano nace en Boulogne-Billancourt o 30 de xulio de 1945. Fillo dunha actriz belga e dun home de negocios italiano, criouse entre Jouy-en-Josas e a Alta Saboya. As ausencias repetidas de seus pais achegárono a seu irmán maior, Rudy, que morre á idade de dez anos. Tras aprobar a selectividade, decide dedicarse plenamente á escritura. As súas primeiras obras xiran en torno á ocupación nazi e o colaboracionismo (El lugar de la estrella, galardonada co Premio Roger Nimier e o Premio Fénéon, La ronda de noche y Los bulevares periféricos). En 1978 outórganlle o Premio Goncourt por La calle de las tiendas oscuras, unha novela ambientada na Segunda Guerra Mundial, e en 1984 recibe o Premio da Fundación Pierre de Mónaco polo conxunto da súa obra. En castelán, entre outras, publicáronse: Domingos de agosto, Viaje de novios, El rincón de los niños, Las desconocidas, Dora Bruder yJoyita.
INFANTIL E XUVENIL>FÓRA DE XOGO
«Mamá, volvo á casa. Xa.» Así lle escribe Leo á súa nai unha noite de primavera, catro meses despois do inicio da súa fascinante viaxe polo mundo. A moza non ten gana de máis. Pero non se trata dunha rendición, velaquí unha auténtica arroutada sentimental, rosma Leo ao tempo que centos de imaxes golpean a súa cabeza. O roubo e as cascudas de Barcelona. A saia de tule de Praga. O piso do Trastévere. O Gran Canal de Venecia. O incendio da Alhambra nos ollos. O cheiro das xardas asadas de Eminonu. A mirada triste de Zerdali na Capadocia. As cobras da praza Djema-El-Fna. E, inseparable a todas as lembranzas, esa misteriosa mensaxe que aparece nos recantos máis insospeitados dos lugares que visita: Ámote Leo A. Pero esta madrugada do 11 de maio a Leo tanto lle teñen as pintadas, a morriña do vivido ou os soños aínda por cumprir. Só devece por regresar á casa. En cambio, unha sucesión de acontecementos inesperados fará que a súa vontade dea varias voltas sobre si mesma ata deixala ao bordo do precipicio. Deberá decidir entón se se atreve a dar o gran salto cara ao descoñecido. Claro que isto poñería a súa viaxe patas arriba e podería conducila ao máis alto dos seus desexos ou ao máis escuro dos abismos… Que fará Leo nesta encrucillada? Cumprirá o seu propósito de chegar á casa o 8 de xullo, tal e como prometera? Recuará sobre os seus pasos, ou asomarase ao precipicio dun novo e inesperado destino? Terminal de… chegadas é a terceira e última entrega da triloxía Ámote Leo A. Logo de Destino xalundes e Estación de tránsito, a moza solta os derradeiros lastres que lle quedaban e camiña sen cargas por un mundo no que se borraron todas as fronteiras. Seis meses, seis mil euros, e nada parece ter agora importancia. Tan só resta por saber unha cousa: regresará Leo algún día?