Recomendacións de lectura

Un bautizo singular.

“Un bautizo singular” é unha novela de Carlos J. Server, que trata sobre o bautizo dun rapaz do que non se sabe quen é o pai. Mentres lemos esta comedia ocorren situacións moi divertidas que nos fan rir e ó mesmo tempo intentar buscar a solución do misterio.

É unha historia  humor na que abundan os malos entendidos, as sospeitas, os comentarios mal intencionados,  convertendo un simple bautizo nunha historia rocambolesca.    

                                                     Clara López Casas 2ºESO

MEMORIAS     DE   TRISTÁN  SALDAÑA               Beatriz Berrocal

Tristán é un rapaz moi pouco sociable que se ve obrigado a ir a un campamento de verán. Polo camiño coñece a un rapaz inglés que non fala español. Cando chega debe compartir habitación cuns nenos máis novos ca el. O primeiro que fai e poñerlles a todos un alcume, que é o que máis lle gusta. Nas primeiras noites os seus compañeiros non paran de facer ruído, aínda que iso vai parando segundo aumenta a súa amizade. No campamento organizan un torneo do deporte máis odiado por Tristán: o fútbol, ademais mandáronlle ser porteiro e o resto do equipo formábano os seus compañeiros de habitación e outros rapaces que  ían rotando. O torneo déuselles especialmente mal, sempre perdían, o que fixo todos que se risen deles, todos menos unha rapaza que os animou durante todo o torneo, o que provocou que tamén se mofarán dela. Chega o día das visitas familiares e todos están moi contentos menos Tristán, porque se avergoña da súa avoa xa que é moi agarimosa; e o rapaz inglés, porque os seus familiares non o van a visitar, o que provoca que chore moito. Achégase o fin e hai unha excursión a unhas covas, pero uns compañeiros de clase de Tristán encárganse de que non o pase ben, nun tramo, a rapaza que animara ao equipo de Tristán cae e rompe o nocello ao tentar axudarlle, Tristán e os seus compañeiros de habitación perden de vista aos monitores. A cova daba ao mar, a marea empezaba a subir e non vían a saída, ata que Tristán exerce de líder e consegue contactar con monitores e acto seguido rescátanos. Acábase o campamento e Tristán e os seus amigos deciden volver ao ano seguinte. Cando o rapaz chega ao seu pobo recibe unha ovación dos veciños.

                                                                                       Martín Muíño Martínez  2 ESO

LÍRICA POPULAR

LÍRICA POPULAR

REFRÁNS

O que de novo non aforra un misto, de vello non ten un cristo.

O que de mozo non traballa, de vello dorme na palla.

Fachenda na casa, fame na praza.

Ano de herba, ano de merda.

Sogros e porcos só son bos despois de mortos.

O que sementa antes de santa Catalina, moita palla e pouca fariña.

No mes de San Xoán, pícanlle as pulga no rabo ao can.

O amor é lume, pero nel non ferve o caldo.

Nos Santos, neve nos altos; no San Andrés, neve nos pes.

No mes de Santos e Defuntos mata os teus porcos e vai facendo o caldo cos untos.

Do rapo a rabola, que veña o demo e que escolla.

Aire de Suan, auga na man.
            (leste)

Pascuas enxoitas, nin poucas nin moitas.

CANTIGAS

O carballo da Portela

abanea mais non cae,

así fai a boa nena

se se guía por seu pai.

Miña nai, miña naiciña,

como miña nai ningunha,

que me lava a cariña
coas bagüiñas da súa.

Miña nai xa vén aí,

está recollendo no gando,

fálalle con moito xeito

que ten un xenio moi malo.

Unha vella dixo a outra

 polo furado da porta 

ti goberna a túa vida 

que a miña nada che importa

Que ben fixeron teus pais

en facerche costureira,

cando chove non te mollas

e se quenta o sol non te queimas.

ADIVIÑAS

 Anda e non ten pes,

come e non ten boca,

e toda a comida lle parece pouca.

Son branca como a neve,

e doce como o mel,

eu alegro os pasteis,

e o leite co café.

DÍA DA POESÍA

Poema a miña cadela

As túas orellas longas destacan

e as túas patiñas brancas conquistan

Recordo cando diante da estufa 

durmías ti, miña cadela Trufa.

 Con ese ollos cor dourada

a miña fedella, traste, aloucada,

faste maior e poste toda rufa,

miña pequena e queridiña Trufa.

                María Castro Señarís 

1º E.S.O.

Curso 2017-2018

 

                                          Un trinta de agosto                      

                                          no meu corazón apareciches

                                          e dende aquel día

                                          nunca máis me esqueciches.

      

                                          Moito te quero

                                          aínda que as veces pelexamos,

                                         pero iso ten que pasar

                                         para que tanto nos queiramos .

                                     ANTÍA REY COLLAZO  

                        A paisaxe.

Clara López Casas 1º ESO.

 Mira aquela paisaxe,                                                                  

entrou no meu corazón 

e ese señor co traxe 

e a muller con tacóns.

Desde aquel fermoso día

que aínda non esquecín

eu nunca o lenbraría 

se non te vira a ti.

                                           Non sei que facer sen ti.

                                           Non vivo sen o teu amor,

                                           cando esperto acórdasme.

                                           Non vivo, dáme pavor.

                                           Axúdame a vivir,

                                           non encontro máis calor.

                                           Non dou acariñado o sono,

                                           fáltame o teu gran amor.

                                           Quero ter un bo recordo.

                                           Dóeme o  corazón.

                                           Non sei que será de min,

                                           non te esquecerei amor.
                                                                   Martín Muíño Martínez  1ºESO 


A TERRA       Minerva García Pazos   1º ESO           

Isto é para ti

Polo meu amor cara ti,

Mil Raios de Sol chegan a  ti,

Un deles chega tamén   a min

Miña terra miña, miña,

Grazas a ti podemos comer, beber e rir.

                                A   AMADA CHORA

                                                             Cando a amada chora

                                                             a querida queda soa,

                                                             se falase co amigo

                                                             non quedaría no olvido.

                                                          

                                                            O amigo non quere nada

                                                            e queda soa outra vez,

                                                             non hai quen a queira

                                                            e segue buscando o amor.

                                                                        CRISTIAN CALO DUBRA 1ºESO

ANACOS DE AMOR E DESAMOR   Carla Cancela  3º ESO             

                ❤
Cada palabra que el dicía

oscurecía un pedazo de ti

Acabouse-  dixo un día calquera…

E nese momento, comezou todo.

                 💔

Na cabeza del,

palabras que nunca soltou

Na dela,

promesas que nunca cumpriu

                 💓

-   Non me olvidei do que doeches

nin de como comezou todo,

tres simples palabras : non te vaias…

o meu corazón quedou cazado e condenado.

               💕

-   Ningún medo mata

a menos que teñas tempo para pensar nel

de aí a cabeza sensata

e a felicidade de papel:

libre cando fai vento,

fácil de estropear e destruír

difícil de devolver ao estado orixinal…

             💋 

-   Esperando a oportunidade de ser valente

perde a ocasión de selo

Atrévete covarde!

é a última vez que a verás…

           💖 

-   Dame tempo,

e prometo ser a calor do teu inverno

e o abrigo pola noite

pídeme a man

e dareiche o brazo enteiro.

Dame tempo, dame unha vida compartida contigo.